Over gangstermeisjes, Mariaverschijningen, sirenen en bosnimfen

De meeste blootfoto’s die amateurs van hun geliefde maakten, waren strikt voor privégebruik – met die bewering zal ik mijn hand niet overspelen. Toch was dat voor de vrouwen die ervoor poseerden niet altijd garantie genoeg dat zo’n gewaagd portret verschoond bleef van de blikken van anderen. Reden waarom ze zich soms liever ook onherkenbaar lieten vereeuwigen. Gemaskerd of met een blinddoek. Gehuld in een sluier. Met een pruik of zonnebril op. Met hun hoofd in het donker, van de camera afgewend zelfs in zijn geheel buiten het kader gehouden.

“Over gangstermeisjes, Mariaverschijningen, sirenen en bosnimfen” verder lezen

Een alledaags drieluik uit Servië

Deze foto’s komen van iemand uit Belgrado en ze zullen ook uit Servië zelf afkomstig zijn, want er is niets in zijn aanbod wat er op wijst dat hij zijn handel ook van over de grenzen betrekt. Het zijn de eerste kiekjes die ik uit het voormalige Joegoslavië aan mijn verzameling kan toevoegen, maar in hun enscenering en grauwheid tonen ze de nodige verwantschap met de manier waarop vroeger in Oost-Duitsland in het blootgenre werd gefotografeerd.

“Een alledaags drieluik uit Servië” verder lezen

De onbegrijpelijkste foto tot nu toe

Een van mijn goede voornemens op deze site is om over blootfotografie te kunnen schrijven zoals Hans Dorrestijn dat in zijn boeken doet over vogels. Hij hoeft bij wijze van spreken maar een kraai te spotten of in zijn hoofd begint ook meteen van alles te fladderen en te klapwieken.

Een minder indirecte inspiratiebron voor dit project is Johan de Vos, een verzamelaar en gewezen kunstacademie-directeur uit Vlaanderen die ik halverwege de jaren negentig voor de Volkskrant vroeg om aan de hand van ingezonden lezersbijdragen een wekelijkse rubriek over amateurfoto’s te verzorgen (De allermooiste foto van de wereld).

Johan had kort daarvoor mijn vroegste interesse voor het genre van de blootfotografie  gewekt met een verhaal in zijn boek Nogal onfatsoenlijk maar zeker verleidelijk, waarin hij zijn gedachten de vrije loop liet bij een op de rommelmarkt gevonden portret van een middelbare vrouw. Zij is gekleed in het uniform van een huisbediende, een sexy pakje waaronder ze overduidelijk bloot is, en komt op de foto besmuikt lachend aanzetten met een dienblaadje met twee drankjes voor de man met de camera en haarzelf.

“De onbegrijpelijkste foto tot nu toe” verder lezen

Ananas op je hoofd

Er zijn een paar goede redenen te bedenken waarom de amateurfotograaf een blootportret van zijn vrouw opleukt met iets extra’s.

1) Hij doet het om er zijn eigen vindingrijkheid mee te onderstrepen. 2) Hij doet het omdat er van een autonome ‘visie op naakt’ bij hem juist géén sprake is. 3)  Hij doet het om een voorwerp in beeld te brengen dat hem zeker zo lief is als die blote vrouw. 4) Hij doet het om er een erotische fantasie of machtsverhouding mee te verbeelden. Of 5) Hij doet het omdat zijn blootmodel zich nou eenmaal meer op haar gemak voelt met de poes ingeklemd tussen haar borsten, dan wel met een ananas op haar hoofd.

“Ananas op je hoofd” verder lezen